Stichting Pastoraat Werkers Overzee

Historie

Home
Laatste Nieuws
Mission Statement
Historie
Bestuur
Pastoraat
Activiteiten
Reisverslagen
Blad Diepgang
Contact
Links
This website is in the Dutch language.   
For a summary of this webpage in English, click on the Union Jack >>
 

SPWO in het nieuws
Het Reformatorisch Dagblad besteedde op 5 juni aandacht aan het SPWO-jubileum. Het onderschrift luidde: 'Werkers overzee De Stichting Pastoraat Werkers Overzee (SPWO) vierde gisteren in Rotterdam zijn 50-jarig bestaan.
  klik voor vergroting
De organisatie is actief onder Nederlanders die in het buitenland werken in de waterbouw en bij aannemers- en constructiebedrijven. Hiervoor heeft de stichting een eigen pastor in dienst. De jubileumviering had plaats in de Pelgrimvaderskerk in Rotterdam. Een van de sprekers was theoloog Erik Borgman, die sprak over de waarde van de mens in een wereld die bol staat van economie en techniek. ' foto: Sjaak Verboom  06.06.15

SPWO op de radio
Ter gelegenheid van het jubileum van SPWO is er een dubbelinterview gehouden met waterbouwpastor Stefan Francke en SPWO-bestuurslid / oud-waterbouwpastor Jabuk Koopmans. Dit interview is uitgezonden in het radioprogramma EO-door de week. Het is te beluisteren via de navolgende link >> 'EO Door de week' (interview start op 36:33) 05.06.15
  klik voor vergroting

Inspirerende jubileumbijeenkomst
De Stichting Pastoraat Werkers Overzee (SPWO) startte in 1965 om invulling te geven aan de woorden ‘In Nederland wordt aan u gedacht’.  Sinds 50 jaar biedt zij haar diensten aan voor waterbouw-, aannemers- en constructiebedrijven in binnen- en buitenland, met als motto  ‘Meer dan zand alleen...’. Dit pastorale werk wordt uitgevoerd door een pastor in vaste dienst, vanuit een oecumenisch-christelijke inspiratie, met het oog op meer welzijn voor de individuele werknemers binnen de werkomgeving van hun bedrijf. De pastor is in allerlei situaties onafhankelijk gesprekspartner, ongeacht de geloofs- of levensovertuiging van de betrokkenen.
Op 4 juni j.l. werd in de Pelgrimvaderskerk in Rotterdam-Delfshaven het SPWO-jubileum gevierd met een inspirerende samenkomst. De SPWO vierde het feit dat vijftig jaar geleden deze unieke vorm van industriepastoraat werd opgezet in de waterbouwbranche, de internationale wereld van baggeraars en dijkenbouwers. Dominee Rinus Grashoff ging als eerste langs de baggerprojecten en kreeg al snel de naam 'baggerdominee'. Na hem volgden vijf pastores die elk jarenlang als waterbouwpastor talloze schepen en projecten bezochten in alle uithoeken van de wereld. Deze vorm van pastoraat wordt geheel gefinancierd door de bedrijven uit deze wereld van Hollands Glorie. Tijdens de jubileumviering gaven Lodewijk Wijngaard, directeur HR van Kon. Boskalis Westminster en  Koos van Oord Gzn, Lid van de Raad van Commissarissen en oud-CEO, vanuit hun eigen ervaring weer hoe het werk van de achtereenvolgende  waterbouwpastores werd en wordt gewaardeerd. Theoloog Erik Borgman plaatste vervolgens deze vorm van pastoraat in de context van kerk en samenleving anno 2015. Hij gaf daarbij aan dat deze vorm van pastoraat wel eens een voorloper zou kunnen worden voor pastoraat in plaatselijke gemeentes, bij een sterk seculerende kerk. Zandkunstenaar Gert van de Vijver bracht op zijn weergaloze wijze het werk van de baggerdominee in de wereld van water, zand en stenen in beeld. Alle baggerdominees participeerden in een oecumenische liturgische viering. De jubileumviering werd besloten met een receptie, waarbij ook veel oud-bestuurleden en vertegenwoordigers vanuit de waterbouwwereld geanimeerd terugblikten én vooruit keken op deze vorm van pastoraat, die missschien wel uniek is in de wereld. Na afloop van de bijeenkomst konden de aanwezigen intekenen op het jubileumboekje dat dit najaar zal verschijnen.
Voor de eerste foto's, lees verder >>.
05.06.15

In Nederland wordt aan u gedacht . . .

Bijna 50 jaar geleden, in 1965, werd het initiatief genomen om deze woorden in te vullen. Dr. P.L.Schram, secretaris van ‘Kerk Overzee', schreef aan de predikanten in Sliedrecht een brief. Hij was in Lagos op bezoek geweest bij Nederlandse families, en vroeg aandacht voor de baggeraars onder hen: konden de predikende heren uit het baggerdorp daar iets aan doen?

Het was een tijd van expansie voor het Nederlandse bedrijfsleven.

De vroegere koloniën werden onafhankelijke staten. Nieuwe verhoudingen gingen groeien. Westerse mensen werkten mee aan de opbouw van de zelfstandig geworden landen: verhoging van de voedselproductie, versterking van de economie, verbetering van de infra-structuur.

De Nederlandse aannemers leverden hun aandeel in dit geheel van activiteiten. Dit hield dan ook in: méér mensen naar het buitenland, alsook: méér werkgebieden. Consequentie voor de werknemers: méér gezinnen gescheiden van hun man/ vader/ kostwinner, of: méér gehele gezinnen naar het buitenland. De ‘baggerclub' werd groter. En de vraag drong zich te meer op: "wat betekent dit voor de mens in het bedrijf?" ‘Personele zaken' kreeg in de bedrijven een zwaarder accent. Nieuwe bezinning werd er aan gewijd. Men was bereid de nek uit te steken, ook waar dat financiële consequenties met zich meebracht.

De boven vermelde vraag van dr. Schram sloot dus goed aan bij de situatie in de bedrijven. De kerken voelden zich eveneens aangesproken. Maar vooral dankzij veel support uit het bedrijfsleven kon de "Interkerkelijke Commissie voor Geestelijke Verzorging van Werknemers in de Baggerbedrijven" van start gaan.

Het gaat om mensen. Hoe gaat het hen op het werk? Hoe bevinden ze zich? Kunnen zij en hun gezinnen de situatie aan? Met deze vragen in ‘t hoofd ging ds. Rinus Grashoff (soms samen met z'n vrouw) op bezoek bij de werkers in Nigeria (1966), Duinkerken en Zuid-Frankrijk, Portugal, Noord-West Duitsland, Kopenhagen en Engeland. In 1971 volgden Abu Dhabi en Dubai, later Oman, Qatar, Saudi Arabia, Bahrain en Bandar Shaphur: natte en ook droge aannemers speelden hun rol volop mee in de ‘boom' rond de Perzische/Arabische Golf. Hier en daar werden Shell-kampen bezocht.

Overal, bij ieder pastoraal bezoek: mensen, mensen, mensen - en hun ervaringen. Hardship, spanningen, wisselend succes in een groter of kleiner werk. Lange werktijden, discussies over werk en loon. Gemis van vrouw en kinderen, van familie. Voldoening als een werk goed is afgeleverd en ergernis als je ziet dat wat je met zorg maakte, weer wordt verwaarloosd. Grote rijkdom en schrijnende armoede. Mensen die in onze westerse ogen ‘bijgelovig' of ‘achterlijk' zijn, maar die soms een verrassende wijsheid of vrome toewijding tonen. De andere mens blijkt te zijn als u en ik: "dominee, je hebt overal onder alle culturen en geloven goede en slechte mensen! " Dat kan een heel ingrijpende ervaring zijn. Er wordt dan aan de deur gemorreld van onze (echt superieure?) westerse cultuur. ‘Wie heeft er gelijk?' en: ‘waar dient het allemaal voor?', ‘welke zin heeft alles?'...'heeft het zin?'

Zulke vragen komen soms op je af, als je een ogenblik stil valt, tijd hebt om te denken. In een ‘vreemde' omgeving krijgen ze een ander aanzicht dan in het veilige ‘thuis'. Het lijkt, of werk, privé omstandigheden, en levensvragen, in één stroom samenvloeien. Goed, dat er dan een gesprekspartner is: de pastor die tegelijk buitenstaander en medestander is.

Vanaf 1978 wordt deze rol van gesprekspartner door een full-time pastor ingevuld: ds. Aage Smilde vestigt zich, met z'n vrouw, voor enkele jaren in de Golf. Hij reist door het hele gebied, houdt praatavonden en kerkdiensten en bezoekt mensen thuis. De kerkdiensten breiden zich uit naar de Filippijnse medewerkers. De horizon van het werk wordt breder, de ervaring intenser. De Commissie krijgt een beter passende structuur, ze wordt stichting: STICHTING PASTORAAT WERKERS OVERZEE.

Na ds. Aage Smilde werd ds. Jabuk Koopmans de pastor, die werd in 1988 opgevolgd door ds. Henry Bouwman. Na 12 1/2 jaar werd Henry Bouwman in 2000 opgevolgd door Toon van de Sande, de eerste SPWO-pastor van Rooms-katholieke huize. Toon werkte voor SPWO met de kerkelijke zending van de Bisschop van Rotterdam. Toon heeft na 12 jaar een nieuwe uitdaging gevonden in het werk voor het internationale programma om slachtoffers van piraterij op te vangen in hun woonland. De huidige waterbouwpastor is ds. Stefan Francke.

Eén ding bleef al die tijd onveranderd: het gaat bij het werk van de SPWO om mensen en aandacht voor mensen vanuit een Christelijke inspiratie.